Zgodnie z cytowaną poprzednio zasadą : „Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło”, budowę drogi lądowej, komunikującej Świnoujście ze światem, łączyć można z wojennym konfliktem i wydarzeniami Wiosny Ludów 1848 roku. czytaj

W odcinkach poprzednich przedstawiłem stan dawnych pomorskich dróg i działania zmierzające do ich ulepszenia a w gruncie rzeczy zbudowania. Ne inaczej jak na całym Pomorzu, było też na wyspach Uznamie i Wolinie. czytaj

W pierwszej połowie XIX wieku, po ustaniu wojen napoleońskich, w okresie umacniania się administracyjnego i gospodarczego Prus, przystąpiono także na Pomorzu Zachodnim na dużą skalę, do budowy utwardzonych dróg.czytaj

W czasach wszechobecnego Internetu, telefonów komórkowych i innych cudów techniki łącznościowej, trudno sobie wyobrazić, że przez tysiąclecia komunikację między ludźmi i kulturami utrzymywano za pośrednictwem szlaków handlowych, gościńców jak też rzek i szlaków morskich.czytaj

Kontynuujemy zaczętą w poprzednim tygodniu historię Stawy Młyny, obiektu, który tak się zrósł z naszym miastem, że się nawet nie zastanawiamy nad tym kiedy został zbudowany. On dla nas po prostu zawsze był. Opowiadamy więc jego dalszą historię.czytaj

Kończąc temat świnoujskich wiatraków doszedłem do wniosku, że nie od rzeczy będzie napisanie o najbardziej znanym świnoujskim wiatraku, czyli o Stawie Młyny. O obiekcie tym powstały już nawet legendy, brak natomiast informacji o jego budowie, historii, tak w literaturze jak i w archiwach. Źródłem informacji o tym obiekcie, stały się więc dla piszącego żeglarskie pomoce nawigacyjne. Już przed ponad stu laty wydawane były locje, spisy świateł oraz tzw. wiadomości żeglarskie ułatwiające żeglugę i stanowiące swoiste morskie drogowskazy.czytaj

W odcinku poprzednim pisałem o pierwszych młynach z napędem wiatrowym wiatrakami zwanych, które już w początkach istnienia miasta i portu tu powstawały. Musiał to być dobry interes ponieważ w następnym, XIX stuleciu ich liczba stale rosła.czytaj

Ukształtowanie wyspy Uznam, usianej pagórkami i wzniesieniami i z racji nadmorskiego położenia nawiedzanej silnymi wiatrami spowodowało że już od XVII wieku w jej krajobraz wpisane były młyny wiatrowe nazywane wiatrakami. W niektórych wioskach znajdowały się nieraz dwa lub więcej wiatraków stanowiących napęd dla kamieni młyńskich lub też pompujących wodę. Wraz z rozwojem techniki, na przełomie XIX i XX wieku wiatraki powoli znikały z krajobrazu wyspy Uznam. Do dzisiaj pozostało ich jeszcze kilkanaście. Co więcej nasi zachodni sąsiedzi w niektórych miejscowościach ( np. w Neppermin ) rekonstruują rozebrane już wiatraki.czytaj