Po odzyskaniu wolności i tworzeniu się demokracji, pierwszym prezydentem Świnoujścia był Pan Leszek Miłosz z Warszawy. Powołany był przez radnych miasta. Prezydent Miłosz i jego ekipa wykonała w krótkim okresie czasu wielką, trudną do ocenienia pracę. Zostały wprowadzone zasady demokratycznego zarządzania miastem. Przejęto mienie posowieckie w sposób brawurowy! Zaczęto robić prace inwentaryzacyjne i sprzedawać domy jeszcze z lokatorami rosyjskimi. W ten sposób nie doprowadzono do dewastacji obiektów. Powołano firmy ochroniarskie, które pilnowały pozostałe, jeszcze niesprzedane obiekty . Zabezpieczano i remontowano dachy wszystkich ważniejszych budynków. Przeniesiono Urząd Miasta do wyremontowanych byłych koszar. Kasyno oficerskie przekazano Liceum Katolickiemu. Powstała poczta. Przygotowano do adaptacji dom kultury, sale teatralną i gimnastyczną. Zaczęto wymieniać instalacje elektryczną i oświetlać miasto nowymi ekonomicznymi lampami sodowymi. Zbudowano nową stacje uzdatniania wody, rozpoczęto budowę nowoczesnej dużej oczyszczalni ścieków. Takich działań były dziesiątki. Powstały plany zagospodarowania centrum- starego miasta. Zaczęto rewitalizować śródmieście. Świnoujście przeszło z gazu węglowego na gaz ziemny, a domy wczasowe sukcesyjne likwidowały stare węglowe kotłownie. Wtedy po planach zagospodarowania śródmieścia, zlecono konkurs na zabudowę dzielnicy nadmorskiej. Szło wszystko jak po maśle. Problemem stało się uporządkowanie handlu przy granicy i słynne taczki Możejki… Przyszły wybory w 1994 roku. Powstał pat. Pan Prezydent Leszek Miłosz wybrany 12. 06. 1990 roku na jedną kadencję nie był kandydatem drugiej kadencji. Wybrano nowego prezydenta rehabilitanta, byłego działacza PZPR pana Adranowskiego. Od tamtej pory idzie nam jak po grudzie. Konkurs na zagospodarowanie dzielnicy nadmorskiej przedłużał się, by ostatecznie 8 stycznia 1996 roku został rozstrzygnięty. I to by było na tyle. Władze powiązane z byłymi ludźmi minionego okresu do tej pory przez 16 lat nie potrafiły takiego zatwierdzonego planu zagospodarowania terenów dać nam do realizacji! Uważam, że to jest największy skandal i przykład nieudaczności. Pragnę dodać, że Uzdrowisko miało plany zagospodarowania terenów szarej wydmy na zachód, od jeszcze wówczas nieistniejącej pływalni, już w latach 70-tych - patrz zdjęcie makiety. Zawieruchy polityczne przeszkodziły Uzdrowisku realizacje tej inwestycji. Jestem pewny, że teraz jest potrzebny nam taki drugi młody zdolny Prezydent, jak Prezydent Miłosz. Rozbudowa miasta na oślep, bez planów to amatorszczyzna. Brak długofalowych planów powoduje nieodwracalne błędy w rozwoju miasta! Andrzej Ryfczyński