Największe miasta Indii, tj. New Delhi, Kalkuta, Bombaj, Chennja liczą przeszło 10 mln mieszkańców. Nasze 41 tysięczne Świnoujście to zaledwie jedno z licznych, popularnych ulicznych bazarów w Indiach. Jeśli wiec planujemy podróż do Indii na wypoczynek, zapomnijmy o wizycie w wielkich metropoliach, w tym przypadku polecam wybrzeża Goa położone nad Morzem Arabskim (zwłaszcza urocze plaże północne). Tereny byłej kolonii portugalskiej, gdzie obecnie jest największe skupisko ludności katolickiej w hinduistycznych Indiach. Na Goa także duży wpływ wywarli Hipisi, którzy w latach 60-tych i 70-tych osiedlali się w tej indyjskiej prowincji. Półwysep indyjski to jeden wielki bazar, czynny 24 godziny na dobę. Samochody ciężarowe, osobowe, autoriksze, motocykle, riksze i tłum pieszych są codziennym widokiem miast i miasteczek. Tzw. uprzejmość jazdy tutaj nie istnieje, używanie klaksonu jest na porządku dziennym. Przejście jezdni to slalom pomiędzy pojazdami. Wszędzie unosi się zapach palonych kadzidełek oraz hinduskich przypraw i aromatów – curry, kardamom, chili, gałka muszkatalowa, imbir, goździki, cynamon, czosnek…etc. Kto nie obawia się popróbować typowej hinduskiej kuchni, nie pożałuje W licznych barach i restauracjach można dosyć tanio i suto zjeść oczywiście używając tylko prawej, wcześniej umytej ręki. Lewa dłoń jest nieczysta i służy do zabiegów higienicznych. Transport publiczny jest dobrze rozwinięty. Sieć linii kolejowych pokrywa cały kraj wszerz i wzdłuż. Kolej ma idealne połączenia praktycznie z całym Półwyspem. Indian Railways zatrudnia aż 1,6 mln pracowników i jest największym pracodawcą na świecie. Podróżując pociągami trzeba liczyć się z opóźnieniami. Ale wydłużony czas podróży mija przyjemnie, ponieważ zawsze można nawiązać miła rozmowę z pasażerami oraz oczywiście obserwować toczące się codzienne życie w pociągu i na peronach. Podczas podróży nie trzeba martwic się o jedzenie, gdyż co kilkanaście minut pojawiają się ciągle nowe osoby oferując nam lokalne jedzenie i picie (m.in. popularną kawę zbożowa, bardzo słodką oraz czarną herbatę z przyprawami, mlekiem, również przesłodzoną). Półwysep Indyjski to oczywiście piękne świątynie, grobowce, budowle kolonialne. Zatrzymałam się w Agrze, gdzie znajduje się XVII-wieczne indyjskie mauzoleum Tadź Mahal. Grobowiec został wzniesiony przez jednego z mogolskich cesarzy na cześć swojej przedwcześnie zmarłej małżonki. Kompleks budowlany Tadź Mahal składa się z głównej świątyni z wielką 44 metrową kopułą, charakterystyczną dla sztuki islamu olbrzymią bramą, symbolizującą wrota do Raju. Na rogach stoją cztery minarety – wieże strażnicze. Aby zrozumieć codzienność mieszkańców Indii najlepiej niemalże wtopić się w ich tryb życia, trzeba poczuć i zasmakować prawdziwych Indii, nie bać się ulicznego gwaru, obskurnych knajp i hoteli.