Na otwartej w sobotę wystawie zaprezentowano kilkadziesiąt fotografii zachowanych w archiwach Miejskiego Domu Kultury. Zdjęcia przedstawiają ciężką pracę rybaków, wyciąganie sieci na pokłady trawlerów oraz ich kadłuby w walce z potężnymi sztormami na Biskajach i innych akwenach.

Kierownik galerii - Jacek Walczak - podkreślił, że obecna wystawa kontynuuje projekt zapoczątkowany wcześniejszą prezentacją pt. „Portret Miasta”. W trakcie przygotowań najnowszej ekspozycji okazało się, że w archiwach MDK pozostaje kilka tysięcy odbitek i negatywów. Niestety tylko w nielicznych przypadkach znani są ich autorzy. Do dziś są jednak wśród nas ludzie, którzy tę historię tworzyli. Szkoda, że zabrakło ich udziału podczas sobotniego wernisażu, bo byłaby to doskonała okazja do wspomnień, wymiany doświadczeń i przypomnienia pracy przedsiębiorstwa, które zaznaczyło obecność polskiej bandery na morzach i oceanach - od Morza Północnego po wody Antarktydy, Argentyny i Kanady.

Zaprezentowane zdjęcia są doskonałym pretekstem do osobistych wspomnień i na to właśnie tu liczono. Tymczasem ta cenna ekspozycja okazała się pretekstem jedynie do zaprezentowania twórczości świnoujskiego aktora i poety Marka Żymły, który ze swobodą porównywalną do lekkości swojego pióra wypełnił ponad godzinę, czytając wiersze ze swojego najnowszego tomiku.

Żymła to postać wybitna, zasługująca na bogatą oprawę autorskich spotkań. Jest profesjonalnym aktorem znanym z krakowskich scen teatralnych. W swojej pracy łączy poezję z teatrem, budując autorskie formy sceniczne, prezentowane zarówno w Polsce, jak i za granicą. W sobotę dał próbkę swoich umiejętności scenicznych. Potem jednak otworzył najnowszy tomik i długo recytował swoje utwory. Publikacja była dostępna w sprzedaży, więc zgodnie ze sztuką promocji poezji podczas wieczorów autorskich poeta zazwyczaj prezentuje wybrane wiersze i zachęca do zapoznania się z całością. Tym razem goście otrzymali niemal godzinny spektakl recytatorski, połączony z prezentacją ilustracji do tomiku - dzieła innego świnoujskiego twórcy, plastyka Januarego Korfa.

Poezja Żymły to bogactwo metafor i symboli, skompresowanych do maksimum w każdym wersie. W pełni zasługuje na popularyzację, ale przypięcie jej do rybackich tradycji miasta stworzyło wyraźny dysonans, odczuwalny zwłaszcza przez tych, którzy przybyli, przyciągnięci wspomnieniowym charakterem wieczoru. Nie doczekaliśmy się więc głosu tych, którzy „Odrę” współtworzyli, jak choćby Ryszarda Smolika - osoby ze ścisłego kierownictwa „Odry” w latach jej świetności. On i kilka innych osób mogliby licznie przybyłej młodzieży opowiedzieć o historii firmy, która praktycznie tworzyła polskie Świnoujście. Takich osób jest niestety z roku na rok coraz mniej, więc warto czerpać z ich doświadczeń. Tymczasem wśród gości pojawiły się także osoby spoza miasta, dla których spotkanie było zachętą do poznania obrazu Świnoujścia nieznanego z folderów, lecz zapamiętanego przez starsze pokolenie i wartego zachowania oraz przekazania młodszym.

Mimo tych zastrzeżeń podkreślić trzeba, że takie wydarzenia jak wernisaż i wystawa poświęcone - jak zwykło się o niej mówić - „Matce Odrze” przyczyniają się do budowy tego, czego nie doceniano u nas przez długie powojenne lata. Chodzi o lokalną tożsamość, poczucie wspólnoty i dumę z dokonań. Liczymy, że także w przyszłości nie zabraknie kolejnych okazji do podobnych spotkań.

źródło: www.iswinoujscie.pl