W swoją rozgrywkę angażują publiczność. Fizyczna bliskość sprzyja nawiązaniu tej ścisłej relacji ale widzowie wciągani są także w inny sposób. Częstowani wodą , indagowani, „zaczepiani” jakby bohaterowie szukali rozjemców bo sami nie są w stanie poradzić sobie z emocjami. Te zaś są niejednokrotnie prawdziwą laską dynamitu. Zmierzwione włosy Ofelii i rozhuśtane emocje Hamleta zdają się prowadzić ich na skraj dramatu. Anna Rakowska i Piotr Misztela zamieniają się w prawdziwie zdruzgotanych emocjami.

Z drugiej strony dają przykład jak te właśnie emocje czynią z ich uczucia historię prawdziwą, pozbawioną wyrachowania. A widzowie byli zbyt blisko by nie przeżyć tego jakby zdarzyło się komuś bliskiemu. Zaiste, prawdziwy teatr!

źródło: www.iswinoujscie.pl