To właśnie kompozycje Mozarta na klawesyn budowały nastrój w miejscu, w którym na początku jedynie dziwne rekwizyty budowały nastrój niezwykłej ulicznej uczty, która miała się tu wkrótce rozpocząć. Uwagę przechodniów zwracał wykwintnie zastawiony wielki stół i dziwne rekwizyty wokół. Ekipa techniczna Miejskiego Omu Kultury zdołała już wcześniej przygotować także nagłośnienie i stosowne budujące nastrój oświetlenie.

Kilka minut po godzinie 17.00, od wschodniej strony deptaka zbliżała się grupa uczestników tej artystycznej uczty. Początkowo można było odnieść wrażenie, że z grobów powstał cały zastęp cieni przeszłości.

Czarna dama z parasolką nie przyszła jednak straszyć lecz zwiewnie pląsać. Wkrótce wokół pojawiły się inne dworzanki. Nastrój sielanki burzy pojawienie się młodej dziewczyny, która w wózku zamiast dziecka wiezie… małego kościotrupa. Pojawia się też czarny anioł z kontrabasem i kolejne postaci nie z tej ziemi.

Zaczynają się dziać rzeczy niezwykłe; na stole, zamiast świeżych kwiatów dama z zaświatów układa uschnięte pąki. W podkład muzyczny wplatają się słowa zapowiadające nieuchronność końca: „Przeminiemy, przeminiemy… Wszystko to tylko kwestia czasu!” –śpiewają chórem damy z czwartego wymiaru. Jedna z nich wyrusza w drogę wokół zebranych widzów z ogromnym kłębkiem czerwonej włóczki w dłoni.

Oplata wszystkich kręgiem, z którego nie ma wyjścia… Wśród zebranych mało kto jednak zwraca uwagę na tę postać. Obudzi się dopiero splątany czerwoną nitką, bez wyjścia. Jak w życiu. Bo kto z nas na co dzień myśli o tej, która oplątuje nas niewidzialną nicią przemijania…

Obudzimy się w Dniu Wszystkich Świętych, z płonącą lampką w dłoni nad grobem kogoś o kim nie myśleliśmy nawet, ze kiedyś naprawdę może odejść.

źródło: www.iswinoujscie.pl